Ewolucja
W czasie trwania karbonu z prymitywnych form tych zwierząt zaczęły powstawać całkiem niezależnie tak zwane synapsydy, w czaszce których występował jeden otwór skroniowy za każdym okiem. Synapsydy były dominującymi w tym czasie kręgowcami lądowymi, a następnie w erze mezozoiku dały początek ssakom. Zeuropsydy rozdzieliły się na dwie linie ewolucyjne, jednak z grup zwierząt, charakteryzowała się w tym przypadku czaszką, która całkowicie pozbawiona była otworów skroniowych. Zaczęły pojawiać się między innymi parejazaury, tej jednak powoli wymarły na przełomie triasu i permu oraz żółwie, które żyją do dzisiaj. Z kolei diapsydy wykształciły czaszkę posiadają już dwie pary otworów skroniowych, dolną oraz górną. Dzięki ich obecności sama czaszka była lżejszą, a mięśnie posiadały więcej miejsca na rozwój, w rezultacie czego szczęka mogła stawać się coraz bardziej ruchliwą i silniejszą. Diapsydy następnie rozdzieliły się, nie wliczając w to oczywiście kilku pobocznych linii ewolucyjnych na inne grupy. Ostatnim z rozwinięć tejże linii ewolucyjnej będą Romeriidy, do których zaliczymy jaszczurki, węże, krokodyle, ptaki oraz wszystkich ich wymarłych krewnych, którzy żyli na przełomie kolejnych setek tysiąc leci. Większość z tych gatunków obecnie jednak już nie występuje, jak dobrze nam wiadomo pozostały tylko cztery rzędy ssaków.